Veranderingen soepel laten verlopen

Change from within!

Ooit een verandering meegemaakt die de vooraf bedachte, gewenste resultaten opleverde? Die soepel verliep en waar alle betrokkenen energie van kregen? Ik niet. Of zou een proces dat zo zou verlopen, zonder onzekerheid, weerstand en pijn, geen echte verandering zijn?

Is het mogelijk om én plezierig en soepel te veranderen én weerstand en pijn ruimte te geven? Laat ik beide uitersten eens onderzoeken alvorens ik ze samenbreng.

Weerstand en pijn hoort er bij, leren we van de veranderaars.  Het ontstaat wanneer iets of iemand je confronteert met de grens van een overtuiging. Dan gaat het schuren, schrijnen en dan ontstaat er óf ontkenning óf aanpassing van de overtuiging en daaruit volgend ander gedrag. Je zou ook kunnen zeggen alles dat gaat veranderen, is van te voren onzeker, ook wel nieuw. Omarmen we die onzekerheid, is de weerstand weg.

De nieuwe werkende generatie wil meer fun en plezier, als het allemaal minder ‘leuk’ wordt dan bewegen we vaak weg en blijven bij het oude. “Het moet wel leuk blijven!” Het verschijnsel dat socioloog Sennet vele jaren geleden de corrosion of character noemde. De ‘zappende’ generatie. Krijg je dan nog wel de kans om fundamenteel te veranderen?

Deze groepen zijn minder stuur- en beheersbaar. Nieuw gedrag laat zich vaak niet door regels afdwingen. Daarvoor is vaak meer nodig. De oude veranderstrategieën werken niet meer goed, maar hoe nu verder? Einstein zei het jaren geleden al: “We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them.” Wellicht moeten we eerst onze eigen overtuigingen over veranderprocessen nog eens tegen het licht houden voordat we vinden dat anderen moeten veranderen. De uitdaging die ik zie is vooral hoe organiseren we een proces waardoor we de verandering van binnenuit laten ontstaan: Change from within. Daarvoor is aan het begin van het veranderproces durf nodig om los te laten over hoe het er uit moet komen te zien. Ofwel accepteren dat we het van te voren niet zeker weten of zeker hoeven te weten, maar vertrouwen op dat je er met zijn allen iets van weet te maken.
Dan is het wel van belang om de noodzaak van verandering dichtbij te brengen en voelbaar te maken. En dat is vaak weer niet zo plezierig, waardoor weerstand kan ontstaan. Het doet echter minder pijn als we de noodzaak van te voren kunnen zien aankomen in plaats van dat we pas gaan veranderen als de noodzaak al heel dichtbij is of zelfs als we er middenin zitten. De veranderaar is er dan om het proces van onzekerheid en ambitie te regisseren. Ambitie om te groeien en er toe te doen, onzekerheid om oude manieren van werken, business modellen, overtuigingen etc. los te laten terwijl je nog niet weet wat er voor in de plaats komt. Ofwel, de veranderaar werkt vooral aan het vergroten van het (zelf)vertrouwen om datgene te laten ontstaan waar je écht zelf voor kiest. En als de ambitie groot genoeg is of de pijn onvermijdelijk, dan komt er beweging van binnenuit. Dan transformeren pijn en weerstand in zin en plezier en houden op om elkaars tegengestelde te zijn.


About the Author

Carmen Altena

 

Be the first to comment “Veranderingen soepel laten verlopen”